Veurne
 

  Foto: de Markt van Veurne 


  start  > nederlands > europa > belgië > west-vlaanderen > veurne
 

» Stadhuis
» Landhuis en belfort
» St.-Walburgakerk
» St.-Niklaaskerk
» Spaans paviljoen
» Meer...

» Bakkerijmuseum
» Vrij Vaderland


Foto hierboven: xxx
 

Veurne

Algemeen.  Het mooie Veurne is gekend en geliefd bij de bezoekers van de Westhoek en een bijna verplichte stop voor de vele fronttoeristen die jaarlijks de streek aandoen.  De gezellige markt, waarvan gezegd wordt dat het één van de mooiste van Vlaanderen is, is het kloppende hart van de stad.  Hier heb je alles binnen handbereik want de meeste bezienswaardigheden van Veurne bevinden zich op of rond het centrale plein.  Het provinciestadje verloochent haar banden met de groene, landelijke omgeving niet en ook haar eigenheid niet.  In de vele horeca aangelegenheden hoor je net zo goed Engels en Frans als het sappige West-Vlaamse dialect waar ze hier zo trots op zijn. 

Geschiedenis van Veurne.  In de 9e eeuw werd hier een burcht opgericht tegen de Noormannen.  Het lijkt wat eigenaardig omdat Veurne tegenwoordig toch een heel eindje van de kust verwijderd ligt.  Toen was dit anders; de kustlijn was veel grilliger en bestond uit slikken, schorren en wadden; een ideaal terrein voor de plundertochten van de vikingen.  Om de bevolking te beschermen liet de graaf van Vlaanderen verschillende versterkingen bouwen en zo ook hier in Veurne.  Bij de vluchtburcht (waarvan nog sporen te vinden zijn in het huidige Walburgapark) ontstond er vervolgens een nederzetting die vooral handel dreef via het water.  Deze plaats groeide gestaag en werd in de 11e eeuw de hoofdplaats van Veurne Ambacht dat verschillende parochies op het platteland rond Veurne verenigde. 

Tijdens de 12e en 13e eeuw beleefde de stad een periode van grote bloei.  Alles ging zo goed dat de Veurne in de 12e eeuw stadsrechten kreeg.  De lakenindustrie in Vlaanderen zorgde voor grote welvaart voor het graafschap, de steden floreerden en Veurne surfte mee op die economische ontwikkeling.  De rijkdom mocht getoond worden en veelal was dit door de bouw van indrukwekkende gebouwen.  Zo ook in Veurne, al waren die projecten soms wat te overambitieus zoals de Sint-Walburgakerk die het pronkstuk moest worden van de stad maar nooit is afgewerkt geraakt.  In de 14e eeuw was het over met de welvaart door de crisis in de handelsrelaties van Vlaanderen met Engeland (die de leverancier was van de wol voor de lakenindustrie).  Veurne verviel tot een soort slapende stad waar gedurende twee eeuwen weinig of niets bijzonders gebeurde; vandaar dat Veurnenaars ook wel eens "slapers" worden genoemd.  Dit veranderde in de 16e eeuw met de beeldenstorm en toen Veurne een Spaanse garnizoenstad werd.

Een ommekeer in het economisch leven van Veurne kwam er in 1586 toen het stadsbestuur en de kasselrij van Veurne (die beheerde het platteland rond de stad) werden samengevoegd.  Door de directe verbinding van stad en platteland kwam er terug meer welvaart binnen de stadsmuren.  In die periode veranderde de binnenstad in een echte bouwwerf: de markt werd heraangelegd, de stad kreeg een nieuw stadhuis, er kwam een nieuwe vleeshalle,... heel wat van de belangrijke nog bestaande gebouwen dateren uit die tijd.  Alles ging een tijd goed totdat de veroveringsdrang van Frankrijk daar een einde aan maakte.  Tijdens de 17e en 18e eeuw werd de regio regelmatig belegerd door de Fransen.

In 1667 werd de stad bezet en in 1668 ingelijfd bij Frankrijk.  Lodewijk XIV bleef niet bij de pakken zitten en stuurde zijn bouwmeesters naar Veurne om het nieuw veroverde gebied te beschermen.  De middeleeuwse omwallingen werden afgebroken en nieuwe versterkingen werden gebouwd volgens de plannen van de beroemde vestingbouwkundige  Vauban.  In 1713 moest Frankrijk echter Veurne terug afgeven en in 1715 werd het barrièretraktaat getekend.  Dit betekende dat Veurne een garnizoenstad van de Noordelijke Nederlanden werd in wat toen de Oostenrijkse Zuidelijke Nederlanden waren.  Dit laatste was dus een soort buffergebied tussen de Nederlanders en de Fransen.  In 1781 zegde de Oostenrijkse keizer Jozef II het traktaat op en moesten de Nederlandse soldaten vertrekken.  Meer nog, in 1783 liet hij ook de vestingen ontmantelen.  Tegenwoordig zijn nog slechts enkele overblijfselen hiervan terug te vinden in het landschap.  In 1794 sloegen de Fransen opnieuw toe en werd Veurne bezet.  Pas na het verlies van Napoleon in Waterloo komt Veurne in 1815 terug bij de Nederlanden.

Veurne was de eerste stad die de Belgische koning Leopold I in 1831 aandeed nadat hij voet aan land zette in De Panne.  De stad liep veel schade op tijdens de Eerste Wereldoorlog maar ook tijdens de Tweede Wereldoorlog.   

Bachten de Kupe; Veurne tijdens de Grote OorlogTijdens de Eerste Wereldoorlog werd Veurne het hoofdkwartier van het Belgische leger nadat de Duitse opmars aan de IJzer werd gestopt.  In Nieuwpoort werden in 1914 de zeesluizen opengezet waardoor de hele IJzervlakte onder water werd gezet.  Gedurende vier lange jaren was dit kleine stukje tussen De Panne en Poperinge het enige stukje België dat niet bezet was.  Er wordt in het dialect ook wel naar verwezen als "Bachten de Kupe" of het gebied "achter de (bad)kuip".  Ook al was Veurne het hoofdkwartier van het Belgische leger en kwam de koning geregeld naar de stad, hij verbleef echter in De Panne.  In de periode kreeg de stad heel wat belangrijke strategen, staatshoofden en andere hoogwaardigheidsbekleders over de vloer.  Ook Marie Curie is hier geweest.  Haar bijdrage aan de verzorging van de slachtoffers is niet te onderschatten.  Tijdens de oorlog werd de stad ernstig beschadigd maar niet zo erg als de nabij gelegen steden Ieper en Diksmuide die letterlijk op de frontlinie lagen.  Na de oorlog werd de schade hersteld en gebouwen gerestaureerd in imiterende wederopbouwarchitectuur die typisch is voor de regio aan het front.  In het oude Landshuis is het belevingscentrum "Vrij Vaderland" ingericht waar je een uitgebreide visie krijgt op vele aspecten van de Grote Oorlog en het leven in dit stukje onbezet België achter de frontlijn.

De Boetprocessie.  Eén van de feestelijke hoogtepunten in Veurne is ongetwijfeld de Boetprocessie die de eerste maal zou uitgegaan zijn in 1644.  In deze processie dragen de boetelingen een boetekleed en zware houten kruisen.  De jarenlange Spaanse overheersing van de Nederlanden heeft duidelijk zijn invloed gehad want dat merk je aan de klederdracht.  Een aantal periodes is de processie niet kunnen uitgaan zoals onder de Franse bezetting en tijdens beide Wereldoorlogen.  De processie zou de oudste nog bestaande processie zijn in zijn soort in Vlaanderen.  Ze gaat jaarlijks door op de laatste zondag van juli.

Bekend in Veurne.  Paul Delvaux was een bekende kunstenaar die lange tijd in Veurne heeft gewoond.  Hij is er niet geboren maar er in 1971 naartoe verhuisd en bleef er tot aan zijn dood in 1994.  Zijn huis kan je zien aan het Walburgapark.  Will Tura, geboren als Arthur Blanckaert, is één van de bekendste Vlaamse zangers en was afkomstig van Veurne.

Hoe in Veurne raken?  Met de auto makkelijk te bereiken via de E40 (Oostende - Duinkerke).  Parkeren is geen probleem; vergeet de blauwe kaart niet want die verplicht is in een groot deel van het centrum.  Met de trein: het station van Veurne ligt net buiten het centrum (wandelafstand) en op de lijn Lichtervelde - De Panne.  Vanuit Gent en Brussel neem je de trein richting de Panne.  Vanuit Brugge neem je de trein richting Kortrijk; overstappen in Lichtervelde.  Meer info: www.belgianrail.be  

Info.  De Dienst Toerisme is gevestigd in het oude Landshuis op de Markt van Veurne.  Er is een uitgebreid aanbod van uitstappen, fietstochten, autoroutes,... te vinden in de grote ontvangstruimte.  Hier is ook de ingang van het museum "Vrij Vaderland".

Links
- www.toerisme-veurne.be

 

Foto 1:

 


» Hoe in Veurne geraken
» Tours, info...
» Links

» Avekapelle
» Beauvoorde
» Booitshoeke
» Bulskamp
» De Moeren
» Eggewaartskapelle
» Houtem
» Steenkerke
» Veurne
» Vinkem
» Wulveringem
» Zoutenaaie

 


 
 

© xplorengo.com.  Het is niet toegelaten om tekst, foto's of illustraties te gebruiken, te kopiëren of te verspreiden in gelijk welke vorm zonder onze geschreven toestemming.  Alle foto's zijn van de hand van Hendrik De Leyn tenzij anders vermeld en vallen eveneens onder de wet op de auteursrechten.  [Contact information] [Privacy en cookiebeleid].     

[sitemap]